In Antwerpen werden in 2025 1 388 woninginbraken geregistreerd, of 26,7 per week. Dat is het laagste niveau van de recente reeks, en de afgelegde weg mag gezien worden: in 2000 telde de stad er 4 729. Toch blijft er een constante die de curve niet toont: in bijna alle gevallen was het appartement leeg op het moment van de feiten.
Een lange daling, en een jaar 2025 dat duidelijk lager uitvalt
De federale politie publiceert de geregistreerde feiten per gemeente. Voor Antwerpen daalt de reeks van de laatste zeven jaar van 2 415 feiten in 2019 naar 1 799 in 2020 en 1 636 in 2021, stijgt ze daarna opnieuw naar 1 946 in 2022, om vervolgens terug te zakken naar 1 705 in 2023, 1 725 in 2024 en 1 388 in 2025. Dat is −42,5 % in zes jaar en −19,5 % in het laatste jaar alleen.
De twee jaren met coronamaatregelen, met 1 799 en daarna 1 636 feiten, vormen een experiment op ware grootte waarvan de Antwerpse cijfers het spoor bewaren: wanneer woningen voortdurend bewoond zijn, stort het volume in; wanneer het gewone leven herneemt, stijgt het opnieuw — 1 946 al in 2022. Ze meten dus geen enkel preventiebeleid. De daling die telt, is die van 2023 tot 2025, trager maar vastgesteld in gewone levensomstandigheden.
Een tweede cijfer verdient aandacht. Antwerpen registreerde in 2025 1 965 inbraken in gebouwen, alle types samen, en woningen vertegenwoordigen daarvan 71 %. Bijna drie op de tien feiten zijn dus gericht op een pand dat geen woning is: buurtwinkel, werkplaats, kantoor, magazijn. Dat is een hoog aandeel vergeleken met zuiver residentiële gemeenten, en het herinnert eraan dat een haven- en handelsstad doelwitten concentreert die de statistieken over ‘inbraak’ omvatten zonder ze te onderscheiden.
In Antwerpen is niet de wijk doorslaggevend, maar de afwezigheid
Vaak wordt gezocht welke straat ‘risicovol’ is. Die vraag is verkeerd gesteld. Woninginbraak is een gelegenheidsdelict dat drie voorwaarden tegelijk vereist: een toegang die te forceren valt, de afwezigheid van getuigen, en vooral een redelijke zekerheid dat niemand in de volgende minuten thuiskomt. Die derde voorwaarde is degene waarover een bewoner controle houdt.
De periodes die het risico vergroten, kent iedereen, en toch worden ze zelden aangepakt. De schoolvakanties en het vertrek aan het eind van het jaar, waarbij hele gebouwen gedeeltelijk leeglopen. De lange weekends. De gewone werkdag, voor een gezin zonder iemand thuis. En de Antwerpse winter, waarin het donker wordt voordat men van kantoor terugkomt: een gevel zonder licht om vijf uur 's avonds, meerdere dagen na elkaar, valt op vanaf de straat.
Het verkennen gebeurt ook op basis van materiële signalen, los van het uur: een volle brievenbus, rolluiken die midden in de week dicht zijn, een vuilnisbak die niet buiten staat, een pakje voor een deur. Geen enkel elektronisch systeem compenseert een gebouw waar u vanaf het voetpad ziet welk appartement al acht dagen niemand heeft teruggezien.
De Antwerpse bebouwing: appartementsdeur, trappenhal, parlofoon
Antwerpen is een dichte stad, en die dichtheid verlegt de toegangspunten volledig ten opzichte van een gemeente met open bebouwing. Hier bestaat de glazen tuindeur niet. Wat wel bestaat:
- De appartementsdeur, die de echte toegang is die geforceerd moet worden, en die vaak het minst beveiligd is van het hele traject omdat men denkt dat ze veilig achter de straatdeur zit.
- De straatdeur en de parlofoon, waarvan het openen op afstand zonder controle de structurele zwakke schakel is van gebouwen met meerdere wooneenheden: een indringer die op zes knoppen drukt, vindt er uiteindelijk wel een die opendoet.
- De gemeenschappelijke delen — kelders, fietsenbergingen, wasruimtes — waar men uit het zicht en zonder tijdslimiet kan werken.
- De achtertoegangen en binnenkoeren van de rijwoningen in het centrum, onzichtbaar vanaf de straat.
Het directe gevolg: in Antwerpen mikt een beveiliging die ‘zoals in een huis’ is opgevat op het verkeerde doel. Het eerste punt om uit te rusten is niet het raam van de woonkamer, maar de opening waarlangs men werkelijk binnenkomt, en de gang die men daarna noodzakelijk moet doorkruisen. Een magneetcontact op de appartementsdeur en een detector op de verplichte doorgang dekken het grootste deel van het werkelijke scenario.
Een woning concreet bewaken tijdens een afwezigheid
Het doel van een bewaakte afwezigheid is niet om uw appartement voortdurend te ‘zien’ — niemand doet dat — maar om bruikbare informatie te krijgen op het moment dat het ertoe doet, en te kunnen beslissen zonder u te verplaatsen.
Drie bouwstenen volstaan in de meeste Antwerpse configuraties. Eerst een centrale die kan werken zonder verplicht abonnement en die de meldingen rechtstreeks naar de telefoon stuurt: zie de Ajax-centrales. Daarna detectoren met fotoverificatie, die een melding omzetten in een vaststelling: dat is wat ‘er heeft iets bewogen’ onderscheidt van ‘dit is wat er bewogen heeft’, en het is ook wat toelaat te voldoen aan de wettelijke vereiste van alarmverificatie vóór politie-interventie. Tot slot, als de woning het rechtvaardigt, een binnencamera gericht op de inkomhal, nooit naar het raam.
Het budget blijft redelijk: reken als grootteorde op 500 tot 1 200 € aan materiaal voor een Antwerps appartement, afhankelijk van het aantal toegangen dat moet worden gedekt. De alarmkits beantwoorden aan de eenvoudigste configuraties.
Wat de Belgische wet oplegt zodra het materiaal geïnstalleerd is
Twee afzonderlijke, federale regelingen, identiek in Antwerpen, Gent of Brussel — het zijn nooit gemeentelijke regels.
Een alarmsysteem wordt binnen tien dagen aangegeven via police-on-web, met jaarlijkse bevestiging. De buitensirene is beperkt tot drie minuten, het onderhoud is jaarlijks, en alarmverificatie is verplicht vóór elke politie-interventie. Wettelijke basis: het koninklijk besluit van 25 april 2007. De details staan in onze gids over de aangifte van een alarmsysteem in België.
Een camera wordt aangegeven op declarationcamera.be, vereist een reglementair pictogram en een register van verwerkingsactiviteiten, en mag noch de openbare weg noch andermans eigendom filmen. In een smalle Antwerpse straat, waar de gevels op enkele meters tegenover elkaar staan, heeft die regel zeer concrete gevolgen: ze beperkt het aantal wettelijke montageposities, soms tot één enkele. Zie ons artikel over de camerawet in België.
Gemeentelijke premie en gratis advies: wat u moet nagaan
Sommige Belgische gemeenten kennen een beveiligingspremie toe, en die premies financieren de mechanische beveiliging: versterkte sloten en cilinders, inbraakvertragend glas, inbraakwerende deuren en ramen. Alarmsystemen en camera's zijn er bijna altijd van uitgesloten. Informeer rechtstreeks bij uw gemeente voordat u kosten maakt: de reikwijdte en de bedragen veranderen van jaar tot jaar.
De regeling die werkelijk toegankelijk is voor elke Antwerpenaar, is wel gratis: de Politiezone Antwerpen (5345) stelt een diefstalpreventieadviseur ter beschikking, die aan huis komt, de werkelijke toegangen bekijkt en een advies geeft zonder enig commercieel belang. Daarmee beginnen voorkomt dat u materiaal koopt voor een scenario dat niet het uwe is.
Veelgestelde vragen
Hoeveel inbraken werden er in Antwerpen geregistreerd in 2025?
In Antwerpen werden in 2025 1 388 woninginbraken geregistreerd, of gemiddeld 26,7 per week. Dat is een daling van 19,5 % ten opzichte van 2024 (1 725 feiten) en van 42,5 % ten opzichte van 2019 (2 415 feiten), volgens de politiële criminaliteitsstatistieken.
Is het aantal inbraken in Antwerpen echt gedaald?
Ja, en op lange termijn is de daling aanzienlijk: de stad telde 4 729 woninginbraken in 2000 en 3 877 in 2015, tegenover 1 388 in 2025. De jaren 2020 en 2021 zijn wel getekend door de coronamaatregelen, en de feiten waren in 2022, bij de terugkeer naar het normale leven, opnieuw gestegen tot 1 946.
Wat is het meest voorkomende toegangspunt in een Antwerps appartement?
De appartementsdeur, dat wil zeggen de deur van de woning zelf. Ze is vaak minder goed beveiligd dan de straatdeur omdat men denkt dat ze veilig zit, terwijl de parlofoon van een gebouw met meerdere wooneenheden gemakkelijk te omzeilen is. Kelders en gemeenschappelijke ruimtes vormen het tweede zwakke punt.
Moet u een alarmsysteem aangeven in Antwerpen?
Ja, zoals overal in België. De aangifte gebeurt binnen tien dagen na de installatie via police-on-web en moet elk jaar worden bevestigd. Die verplichting vloeit voort uit het koninklijk besluit van 25 april 2007: ze is federaal en hangt niet af van de gemeente.
Waar krijgt u gratis diefstalpreventieadvies in Antwerpen?
Bij de diefstalpreventieadviseur van de Politiezone Antwerpen (5345). Het huisbezoek is gratis, zonder enig commercieel belang, en het advies gaat over de werkelijke toegangen van de woning.
Bronnen: Politiële criminaliteitsstatistieken, Federale politie DGR/DRI/BIPOL, publicatie 2025_T04 (afsluitingsdatum 24/04/2026) — gemeentefiche van Antwerpen. De voorwaarden van de gemeentelijke beveiligingspremies veranderen van jaar tot jaar: informeer bij uw gemeente voordat u kosten maakt.